verb
zatrzymywać, opóźniać, powstrzymywać
B1
aufhalten znaczy „zatrzymywać”, „opóźniać” lub „powstrzymywać”. To czasownik rozdzielnie złożony: auf|halten. Jest mocny i nieregularny, z wymianą samogłoski w Präsens (du hältst auf); Partizip II: aufgehalten. W tym znaczeniu nie jest zwrotny.
Przykłady
Der Bus hatte Verspätung und hielt unsere Abfahrt auf.
Autobus się spóźnił i opóźnił nasz wyjazd.
Ich halte mich im Park auf.
Przebywam w parku.
Er hat sich lange aufgehalten.
Został tam na długo.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie osobę unoszącą rękę przed biegnącym pociągiem, żeby go zatrzymać.
Brzmi jak „off-halt” — wyobraź sobie trzymanie czegoś z dala.
Notatki
aufhalten to czasownik rozdzielnie złożony (przedrostek auf- oddziela się w formach osobowych). Często używany w znaczeniu zatrzymywania czegoś lub opóźniania kogoś/czegoś. Imiesłów czasu przeszłego: aufgehalten.