verb
podnosić, podnosić z ziemi, anulować
B1
aufheben: czasownik rozdzielnie złożony o dwóch głównych znaczeniach: 1) podnosić, podnieść, podnieść z ziemi; 2) unieważniać, odwoływać (np. ustawę, rezerwację). Nieregularny: Präteritum hob auf, Partizip II aufgehoben. Perfekt z haben.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Er hebt das Buch vom Boden auf.
Podnosi książkę z podłogi.
Ich hebe den Stift vom Boden auf.
Podnoszę długopis z podłogi.
Wir haben die alten Fotos aufgehoben.
Zachowaliśmy stare zdjęcia.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie, że schylasz się, by „podnieść” upuszczony portfel i bezpiecznie go odłożyć.
pomyśl o „up-heaven” — podnoszeniu czegoś do nieba (podnosić).
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Czasownik rozdzielny. Ma nieregularny czas przeszły (hob) i Partizip II „aufgehoben”. Może znaczyć „podnieść”, „zachować” lub „uchylić” w zależności od kontekstu.