verb
przestawać, zatrzymywać się, kończyć
A1
aufhören to czasownik rozdzielnie złożony: „przestać”, „zaprzestać”, „zatrzymać się”. Imiesłów II: aufgehört; Perfekt z haben: ich habe aufgehört. W czasie teraźniejszym przedrostek się oddziela: ich höre auf. Tryb rozkazujący: hör auf!
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Die Firma hörte die Produktion vorübergehend auf.
Firma tymczasowo wstrzymała produkcję.
Ich höre jetzt auf zu arbeiten.
Zaraz przestanę pracować.
Bitte hör jetzt mit dem Lärm auf!
Proszę, przestańcie teraz hałasować!
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie osobę podnoszącą rękę na znak „stop” z napisem «aufhören» nad nią.
pomyśl o «off-herren» — «aufhören» zatrzymuje coś, jakby to wyłączało.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
«aufhören» jest czasownikiem rozdzielnie złożonym: w czasie teraźniejszym często się rozdziela (er hört auf). Używany zarówno do zatrzymania czynności, jak i do zakończenia wydarzenia lub stanu. | Czasownik nieprzechodni; osobowe formy strony biernej nie mają zastosowania.