verb
czytać na głos, czytać komuś
B1
vorlesen to rozdzielny, mocny czasownik znaczący „czytać na głos” albo „czytać komuś”. Perfekt: habe vorgelesen. W 2. i 3. os. lp. zachodzi zmiana e → ie: du liest vor. Präteritum: las. Nie jest zwrotny; częsty przy tekstach i bajkach.
Przykłady
Ich habe die Nachrichten vorgelesen.
Przeczytałem wiadomości na głos.
Die Lehrerin liest das Gedicht laut vor.
Nauczycielka czyta wiersz na głos.
Meine Mutter liest mir jeden Abend eine Geschichte vor.
Moja mama czyta mi co wieczór opowieść.
Szczegóły
Mnemotechniki
wyobraź sobie osobę stojącą przed klasą, trzymającą książkę i wypychającą słowa do przodu swoim głosem (przedrostek «vor» jak «forward»).
brzmi jak «for lesson» (vor + lesen) — wyobraź sobie czytanie do lekcji.
Notatki
Vorlesen to czasownik rozdzielnie złożony (przedrostek «vor-» oddziela się w zdaniach głównych: «sie liest ... vor»). W czasie Perfekt używa «haben» jako czasownika posiłkowego (hat vorgelesen). Zmiana samogłoski tematycznej z e na ie w formach du/er (du liest, er liest); preteritum to «las», a imiesłów to «vorgelesen».