noun
imię
A1
Vorname oznacza „imię” lub „imię własne”, czyli imię osobiste. Liczba mnoga: Vornamen. Dopełniacz: des Vornamens, celownik liczby mnogiej: den Vornamen. Używa się go w opozycji do Nachname/Familienname. Rzeczownik męski, odmiana regularna.
Przykłady
Wie ist dein Vorname?
Jak masz na imię?
Wie ist Ihr Vorname?
Jak masz na imię?
Bevor der neue Vertrag unterschrieben wurde, erkundigte sich die Personalabteilung nach dem Vornamen des Bewerbers, der aus dem Ausland kam.
Zanim podpisano nową umowę, dział kadr zapytał o imię kandydata, który przyjechał z zagranicy.
Szczegóły
Mnemotechniki
pomyśl o tej części swojego imienia, którą podajesz jako pierwszą przy przedstawianiu się
der = wyobraź sobie mężczyznę o imieniu „der Vorname”, przeglądającego listę
Notatki
Vorname = imię (a nie nazwisko / Nachname).