verb
udowadniać
B1
beweisen to czasownik mocny o znaczeniu „udowadniać”, „wykazywać”, „dowieść”. Präteritum: bewies, Partizip II: bewiesen. W czasie Perfekt łączy się z haben (hat bewiesen). Nie jest zwrotny ani rozdzielny; często używany w języku prawnym i naukowym, także w stronie biernej.
Przykłady
Ich habe meine Behauptung bewiesen.
Udowodniłem swoje twierdzenie.
Ich beweise meine Unschuld.
Udowadniam swoją niewinność.
Er bewies seine Theorie.
Udowodnił swoją teorię.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie osobę prezentującą dowody na stole, aby coś udowodnić.
Brzmi jak 'be-wise-en' — pokaż, że jesteś mądry, udowadniając coś.
Notatki
Regularny mocny czasownik (zmiana samogłoski w czasie przeszłym: bewies, Partizip II: bewiesen). Często używany w kontekstach akademickich i prawnych.