noun
dowód, poszlaka, evidence
B1
Beweis (rzecz. m.) oznacza „dowód”, „uzasadnienie” albo „materiał dowodowy” w sensie prawnym i potocznym. Liczba mnoga: Beweise. Dopełniacz lp.: des Beweises. Często występuje w zwrotach als Beweis i Beweis für; znaczenie zależy od kontekstu.
Przykłady
Der Richter verlangte einen klaren Beweis.
Sędzia zażądał jasnego dowodu.
Der Anwalt legte den Beweis vor, obwohl die Richter skeptisch geblieben waren.
Prawnik przedstawił dowód, chociaż sędziowie pozostali sceptyczni.
Der Beweis fehlt.
Brakuje dowodu.
Szczegóły
Mnemotechniki
Brzmi jak „be-wise” — żeby być mądrym, potrzebujesz dowodu.
Rodzaj męski: wyobraź sobie męskiego detektywa trzymającego kartkę z napisem „Der Beweis”.
Notatki
Beweis désigne souvent une preuve ou une démonstration concluante ; « Beweis » et « Beweise » (pluriel) peuvent aussi être utilisés là où l’anglais emploie « evidence ». Dans les contextes juridiques, l’usage précis est important.