Urkunde

noun
certyfikat, dokument, akt
B1

Urkunde oznacza oficjalny dokument, świadectwo lub akt, często o znaczeniu prawnym. To rzeczownik żeński: die Urkunde, liczba mnoga die Urkunden. Używa się go w urzędach, notariacie i archiwach, np. eine Urkunde ausstellen, vorlegen.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Ich habe eine Urkunde bekommen.
Otrzymałem zaświadczenie.
Er hat die Urkunde bekommen.
Otrzymał certyfikat.
Die Gemeinde übergab die Urkunde an die Gewinnerin, nachdem ihr Name offiziell bestätigt wurde.
Gmina wręczyła dyplom zwyciężczyni po tym, jak jej nazwisko zostało oficjalnie potwierdzone.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.PLURALUrkunden

VOCABULARY.DETAILS.DECLENSION

VOCABULARY.DETAILS.CASEVOCABULARY.DETAILS.SINGULARVOCABULARY.DETAILS.PLURAL
nominativedie Urkundedie Urkunden
genitiveder Urkundeder Urkunden
dativeder Urkundeden Urkunden
accusativedie Urkundedie Urkunden

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👁️Wyobraź sobie oficjalny dokument z pieczęcią i napisem „Your Certificate” — to jest „Urkunde”.
👂Brzmi trochę jak „your-code” — pomyśl: „twój oficjalny papier” = certyfikat.
⚧️die — wyobraź sobie kobietę wręczającą certyfikat (die Frau überreicht die Urkunde), aby zapamiętać rodzaj żeński.

VOCABULARY.DETAILS.NOTES

Zwykle odnosi się do oficjalnych dokumentów, takich jak certyfikaty, akty lub karty/chartery. Liczba mnoga „Urkunden” dla wielu certyfikatów lub dokumentów.

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS