verb
gryźć, ugryźć
B1
beißen znaczy „gryźć, kąsać”. To mocny, nieregularny czasownik: w Präsens występuje zmiana tematu (du beißt), Präteritum: biss, Partizip II: gebissen. Łączy się z haben, nie jest zwrotny ani rozdzielnie złożony; bywa też używany przenośnie.
Przykłady
Der Hund biss den Postboten, als dieser das Paket auf den Boden stellte.
Pies ugryzł listonosza, gdy ten położył paczkę na ziemi.
Der Hund beißt nicht.
Pies nie gryzie.
Ich wurde von einer Mücke gebissen.
Ugryzł mnie komar.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie psa, który pokazuje zęby i szybko „gryzie” — ostre niemieckie „ei” sugeruje krótkie, gwałtowne działanie.
Brzmi jak angielskie «bites».
Notatki
Często używane wobec zwierząt i ludzi; zwróć uwagę na pisownię z ß po samogłosce w standardowej ortografii (beißen, beißt). Imiesłów czasu przeszłego jest nieregularny: gebissen.