verb
machać ręką, przywoływać
B1
winken znaczy „machnąć ręką”, „pomachać” albo „przywołać gestem”. To czasownik regularny, słaby, niezwrotny; w Perfekcie łączy się z haben. Imiesłów II: gewinkt / gewunken. Bardzo częsty w mowie codziennej.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Sie winkte zum Abschied.
Pomachała na pożegnanie.
Die Reisenden winkten dem Kapitän, als das Schiff den Hafen verließ, obwohl der Wind stark gewesen war.
Podróżni pomachali kapitanowi, gdy statek opuszczał port, chociaż wiatr był silny.
Sie winkte zum Abschied, als der Zug losfuhr.
Pomachała na pożegnanie, gdy pociąg ruszył.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie kogoś poruszającego ręką tam i z powrotem — ten ruch to „winken”.
Brzmi jak angielskie „winken” ≈ „wink in” — wyobraź sobie, że ktoś mruga, zapraszając cię do środka.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Warianty imiesłowu przeszłego obejmują „gewinkt” oraz, rzadziej, „gewunken” w niektórych dialektach; oba są zrozumiałe. Głównie niezwrotny i zwykle nieprzechodni, gdy używany w znaczeniu machania. | Czasownik nieprzechodni; formy strony biernej nie mają zastosowania. Formy Konjunktiv I Präteritum nie są używane; wszelkie wpisy Konjunktiv I präteritum oznaczono jako „nie dotyczy”.