verb
twierdzić, utrzymywać, głosić
B1
behaupten znaczy „twierdzić”, „utrzymywać”, czasem też „zapewniać”. To regularny czasownik słaby z czasownikiem posiłkowym haben. Nie jest zwrotny ani rozdzielnie złożony. Często łączy się ze zdaniem dass albo z dopełnieniem w bierniku.
Przykłady
Er behauptet, die Informationen seien korrekt.
Twierdzi, że informacje są poprawne.
Er behauptete, die Wahrheit zu kennen.
Twierdził, że zna prawdę.
Sie hat das Gegenteil behauptet.
Twierdziła odwrotnie.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie osobę trzymającą tablicę i wykrzykującą twierdzenie: „I behaupten this!” — obraz dla „twierdzić/utrzymywać”.
Brzmi jak „be-HOFT-en” — w słowie „claim” jest silne poczucie „trzymania”.
Notatki
Behaupten to częsty regularny czasownik używany przy relacjonowaniu wypowiedzi lub twierdzeń. W mowie zależnej często występuje po nim zdanie podrzędne.