verb
durdurmak, geciktirmek, alıkoymak
B1
aufhalten çoğunlukla “durdurmak”, “geciktirmek” veya “alıkoymak” demektir. Ayrılabilen bir fiildir: auf|halten. Güçlü/düzensizdir; geniş zamanda sesli değişimi vardır (du hältst auf), Partizip II: aufgehalten. Bu anlamda dönüşlü değildir.
Örnekler
Der Bus hatte Verspätung und hielt unsere Abfahrt auf.
Otobüs gecikti ve yola çıkmamızı geciktirdi.
Ich halte mich im Park auf.
Parkta bulunuyorum.
Er hat sich lange aufgehalten.
Uzun süre kaldı.
Detaylar
Mnemonikler
Koşan bir trenin önünde onu durdurmak için el kaldıran birini hayal edin.
‘off-halt’ gibi duyulur — bir şeyi uzakta tutup engellediğinizi hayal edin.
Notlar
aufhalten ayrılabilen bir fiildir (auf- öneki çekimli biçimlerde ayrılır). Bir şeyi durdurmak veya birini/bir şeyi geciktirmek için yaygın kullanılır. Geçmiş zaman ortacı: aufgehalten.