verb
wstawiać, wkleić, wklejać
B1
einfügen to czasownik rozdzielnie złożony: „wstawiać”, „dodawać”, „wklejać” (zwłaszcza tekst lub elementy). Perfekt: hat eingefügt. W zdaniu głównym przedrostek oddziela się: du fügst ... ein. Czasownik słaby, niezwrotny, bardzo częsty w informatyce i edycji tekstu.
Przykłady
Ich füge das Bild in das Dokument ein.
Wstawiam obraz do dokumentu.
Er fügte ein Bild in das Dokument ein.
Wstawił obraz do dokumentu.
Füg den Text hier ein, bitte.
Wklej tutaj tekst, proszę.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie wciskanie zdjęcia do ramki, żeby zapamiętać „wstawić / wkleić”
brzmi jak „in-fju-gen” — wyobraź sobie tworzenie czegoś wewnątrz dokumentu
Notatki
Częste w informatyce („einfügen” = wkleić). Jako czasownik rozdzielnie złożony przedrostek „ein” przechodzi na koniec w formach osobowych: ich füge ein.