noun
woonplaats, verblijfplaats, domicilie
B1
Wohnsitz betekent ‘woonplaats’, ‘verblijfplaats’ of officieel ‘domicilie’, vooral in juridische en administratieve context. Mannelijk: der Wohnsitz; meervoud: die Wohnsitze. Genitief: des Wohnsitzes. Veel gebruikt in formulieren en officiële inschrijvingen.
Voorbeelden
Der Wohnsitz des Antragstellers muss im Formular vermerkt sein.
De woonplaats van de aanvrager moet op het formulier worden vermeld.
Für steuerliche Zwecke ist der Wohnsitz ausschlaggebend.
Voor fiscale doeleinden is de woonplaats doorslaggevend.
Das Gericht bestätigte den Wohnsitz des Zeugen, nachdem mehrere Nachbarn aussagten, dass er seit Jahren dort gelebt hatte.
De rechtbank bevestigde de woonplaats van de getuige nadat meerdere buren hadden verklaard dat hij daar al jaren had gewoond.
Details
Ezelsbruggetjes
Stel je een officiële registerpagina voor met een adresvermelding «Wohnsitz».
Denk aan «wohn» = wonen + «sitz» = zitplaats — je «woonzitplaats» (de plek waar je officieel woont).
der = denk aan «der Sitz» (de zitplaats) om het mannelijke geslacht te onthouden.
Opmerkingen
Wohnsitz is een formelere/juridische term dan Wohnort en komt vaak voor in officiële documenten en juridische contexten.