wohnen

verb
mieszkać, zamieszkiwać
A1

wohnen to regularny czasownik znaczący „mieszkać”, „zamieszkiwać”. Imiesłów: gewohnt; czas Perfekt tworzy z haben: ich habe gewohnt. Nie jest zwrotny ani rozdzielny. Często łączy się z wohnen in + celownik lub wohnen bei + celownik.

Przykłady

Er wohnte früher in Hamburg.
Kiedyś mieszkał w Hamburgu.
Sie hat lange in München gewohnt.
Mieszkała długo w Monachium.
Viele Studenten wohnen in Wohngemeinschaften.
Wielu studentów mieszka w mieszkaniach współdzielonych.

Szczegóły

Czasownik posiłkowyhaben
RozdzielnyNie
RegularnyTak
Typ czasownikaweak
Zmiany tematuNo stem vowel changes; regular weak verb.

Formy podstawowe

Präsens (3. Sg.)er/sie/es wohnt
Präteritum (3. Sg.)er/sie/es wohnte
Perfekter/sie/es hat gewohnt

Mnemotechniki

👁️ikona domu z osobą w środku
👂brzmi jak „woh-nen” → „home - nen” (mieszkać w domu)

Notatki

Regularny (słaby) czasownik. Perfekt tworzy z „haben”. Strona bierna procesu (Vorgangspassiv) zwykle nie jest używana z „wohnen” (czasownik nieprzechodni); wpisy paradygmatu strony biernej nie mają zastosowania i dlatego pominięto je poniżej. | Czasownik nieprzechodni; formy strony biernej nie mają zastosowania.

Kategoria

Eksplorator słownictwa

Powiązane słowa

W pobliżu w słowniku

ichwohne
duwohnst
er/sie/eswohnt
wirwohnen
ihrwohnt
sie/Siewohnen
ichwohne
duwohnest
er/sie/eswohne
wirwohnen
ihrwohnet
sie/Siewohnen
ichwohnte
duwohntest
er/sie/eswohnte
wirwohnten
ihrwohntet
sie/Siewohnten
duwohne!
ihrwohnt!
SieWohnen!