verb
karać, ukarać
B1
bestrafen to regularny czasownik przechodni znaczący „karać”, „ukarać”. Łączy się z biernikiem: jemanden bestrafen. W czasie Perfekt: hat bestraft. Imiesłów II: bestraft. Nie jest rozdzielny ani zwrotny; częsty w języku prawnym i codziennym.
Przykłady
Ich bestrafe das Kind nicht.
Nie karzę dziecka.
Er ist bestraft worden.
Został ukarany.
Der Richter bestrafte den Täter.
Sędzia ukarał sprawcę.
Szczegóły
Mnemotechniki
sędzia podnosi młotek, a na papierze widnieje stempel „ban”, by przypomnieć karę
brzmi jak „best ruff punish” — wyobraź sobie surowe „ruff” od sędziego
Notatki
Czasownik regularny (słaby). Przedrostek be- jest nierozdzielny. Często występuje w kontekstach prawnych i dyscyplinarnych.