verb
uzasadniać, usprawiedliwiać
A2
begründen to regularny, nierozdzielny czasownik: „uzasadniać”, „motywować”, „wyjaśniać podając powody”. Zwykle łączy się z dopełnieniem w bierniku: etwas begründen. W Perfekt używa haben: hat begründet. Częsty w argumentacji i tekstach formalnych.
Przykłady
Er konnte seine Entscheidung nicht gut begründen.
Nie potrafił dobrze uzasadnić swojej decyzji.
Er hat seine Abwesenheit begründet.
Uzasadnił swoją nieobecność.
Der Anwalt begründete seinen Einspruch, weil neue Beweise vorgelegt worden waren.
Prawnik uzasadnił swój sprzeciw, ponieważ przedstawiono nowe dowody.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie osobę, która kładzie powód na biurku i stempluje go wielkim napisem „UZASADNIONE”.
Brzmi trochę jak „be green den” — wyobraź sobie „zielony” powód, czyli dobry, uzasadniony powód.
Notatki
Często używane w formalnych i pisemnych kontekstach, gdy podaje się powody lub uzasadnienie prawne. Uwaga: wartości koniugacji nie obejmują zaimków osobowych. Formalny tryb rozkazujący (Sie) wymaga w niemieckim zaimka „Sie”, ale zaimki nie są dozwolone w tych wartościach koniugacyjnych, więc tryb rozkazujący „Sie” oznaczono jako „nie dotyczy”. Ponadto Konjunktiv I w czasie przeszłym prostym (Präteritum) nie jest standardowy i tam, gdzie występuje, oznaczono go jako „nie dotyczy”.