verb
wołać, krzyczeć, zawołać
A2
rufen znaczy „wołać”, „krzyczeć” albo „wzywać”. To czasownik mocny, nierozdzielny i niezwrotny; w Perfekt łączy się z haben: hat gerufen. Präteritum: rief, Partizip II: gerufen. Używa się go do wołania kogoś lub głośnego krzyku, bez stałego przyimka.
Przykłady
Hast du mich gerufen?
Czy mnie wołałeś?
Der Lehrer rief laut, weil die Schüler nicht aufpassten.
Nauczyciel krzyknął głośno, ponieważ uczniowie nie uważali.
Ich habe dich angerufen.
Zadzwoniłem do ciebie.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie kogoś, kto robi dłonie jak megafon i woła przez pole.
Brzmi jak angielskie «roof-in» — wyobraź sobie krzyk z dachu.
Notatki
Czasownik nieregularny: zmiana samogłoski w pretericie (rief) i imiesłowie (gerufen).