verb
pozwalać, zezwalać, dopuszczać
A1
„erlauben” znaczy „pozwalać, zezwalać”. To regularny czasownik słaby, który w czasie Perfekt łączy się z haben: hat erlaubt. Częsty schemat: jemandem etwas erlauben — osoba w celowniku, rzecz w bierniku. Nie jest zwrotny ani rozdzielnie złożony.
Przykłady
Die Polizei erlaubte dem Fahrer, auf die andere Straßenseite zu fahren.
Policja pozwoliła kierowcy przejechać na drugą stronę ulicy.
Der Lehrer erlaubte den Schülern, zu spielen.
Nauczyciel pozwolił uczniom grać.
Ich habe es dir erlaubt.
Pozwoliłem ci na to.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie strażnika podnoszącego barierę (wpuszczającego ludzi) i mówiącego „erlauben”, gdy przepuszcza ich dalej.
Brzmi jak „air-luh-buhn” — pomyśl o „air” + „lube” + „bun”, by zapamiętać rytm „erlauben”.
Notatki
Częste synonimy: „gestatten” i „zulassen”. „Erlauben” jest czasownikiem przechodnim i przy wyrażaniu pozwolenia wymaga celownika jako dopełnienia pośredniego (jemandem etwas erlauben). W stronie biernej używa się „erlaubt werden” (np. „Mir wird erlaubt ...”).