noun
izin, müsaade, ruhsat
A2
Erlaubnis dişil bir isimdir: die Erlaubnis, çoğulu Erlaubnisse. Anlamı izin, onay ya da resmî yetkilendirmedir. Sık kullanılan yapılar: Erlaubnis zu + mastar ve Erlaubnis für + Akkusativ. Özellikle resmî ve idarî dilde kullanılır.
Örnekler
Ich brauche eine Erlaubnis.
İznim gerekiyor.
Du brauchst die Erlaubnis deiner Eltern, um mitzufahren.
Bizimle gelebilmek için anne babanın iznine ihtiyacın var.
Der Schüler durfte an der Exkursion teilnehmen, weil die Eltern ihre Erlaubnis rechtzeitig unterschrieben hatten.
Öğrenci, veliler izinlerini zamanında imzaladıkları için geziye katılabildi.
Detaylar
Mnemonikler
Üzerinde « erlaubt » (izinli) yazan bir damga.
« allow-ness » gibi duyuluyor -> allow = Erlaubnis.
die — -nis ile biten birçok soyut isim dişildir (die Erlaubnis).
Notlar
Genellikle « geben » (izin vermek) veya « brauchen » (izne ihtiyaç duymak) gibi fiillerle kullanılır.