verb
ısırmak
B1
beißen, “ısırmak” demektir. Güçlü ve düzensiz bir fiildir: geniş zamanda kök değişir (du beißt), geçmiş zaman biss, Partizip II gebissen. haben ile çekilir, yansız değildir ve ayrılmaz. Mecaz anlamda da kullanılabilir.
Örnekler
Der Hund biss den Postboten, als dieser das Paket auf den Boden stellte.
Köpek, postacı paketi yere koyduğunda onu ısırdı.
Der Hund beißt nicht.
Köpek ısırmaz.
Ich wurde von einer Mücke gebissen.
Bir sivrisinek tarafından ısırıldım.
Detaylar
Mnemonikler
Dişlerini gösterip hızlı bir «ısırık» atan bir köpek hayal edin — Almancadaki keskin «ei» kısa ve ani eylemi çağrıştırır.
İngilizce «bites» gibi duyulur.
Notlar
Genellikle hayvanlar ve insanlar için kullanılır; standart yazımda ünlüden sonra ß yazımına dikkat edin (beißen, beißt). Geçmiş ortaç düzensizdir: gebissen.