verb
przeszkadzać, niepokoić, denerwować
A2
stören to regularny czasownik znaczący „przeszkadzać”, „denerwować” lub „zakłócać”. Partizip II: gestört, w Perfekcie z haben. Jest przechodni: stören jemanden/etwas w bierniku. Nie jest rozdzielny. Częste zdanie: Bitte stör mich nicht.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Bitte stör mich nicht beim Lernen.
Proszę, nie przeszkadzaj mi, kiedy się uczę.
Der Baustellenlärm stört die Anwohner.
Hałas z budowy przeszkadza mieszkańcom.
Du hast mich nicht gestört.
Nie przeszkadzałeś mi.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie kogoś przerwanego przez głośny hałas, robiącego minę „stör!”
Brzmi jak „store-ren” — wyobraź sobie kogoś w sklepie, komu przeszkadzają.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
« stören » często łączy się z dopełnieniem bliższym (jemanden stören) albo występuje nieprzechodnio (etwas stört). W czasie teraźniejszym w formach du/er/sie pojawia się przegłos: du störst, er stört.