verb
krzyczeć, wrzeszczeć
B1
schreien to mocny, nieregularny czasownik znaczący „krzyczeć”, „wrzeszczeć”. Präsens: er schreit, Präteritum: schrie, Partizip II: geschrien. Perfekt z haben. Nie jest rozdzielny ani zwrotny. Używany przy bólu, strachu, złości lub silnych emocjach.
Przykłady
Ich habe laut geschrien.
Krzyczałem głośno.
Er schrie vor Schmerz.
Krzyknął z bólu.
Das Baby schreit.
Dziecko płacze.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie kogoś z szeroko otwartymi ustami, z których wydobywa się dźwięk „schrei!”.
Brzmi jak „shrie” (jak w „shriek”) — pomyśl o głośnym wrzasku.
Notatki
schreien to mocny czasownik nieprzechodni (krzyczeć/wrzeszczeć). Strona bierna jest rzadko używana, ponieważ czasownik zwykle nie ma dopełnienia bliższego. Używaj „geschrien” w czasach perfektowych. | Czasownik nieprzechodni; formy strony biernej nie mają zastosowania.