klingeln

verb
dzwonić, brzęczeć
B1

klingeln znaczy „dzwonić”, „dźwięczeć”, np. o telefonie, domofonie lub dzwonku: Das Telefon klingelt. To regularny czasownik słaby; Perfekt tworzy z haben: hat geklingelt. Nie jest zwrotny i odmienia się regularnie.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Das Telefon klingelt.
Telefon dzwoni.
Die Glocke klingelte laut.
Dzwon zadzwonił głośno.
Als es klingelte, öffnete der Besucher die Haustür, weil er ein Paket erwartete.
Kiedy zadzwoniło, gość otworzył drzwi wejściowe, ponieważ oczekiwał paczki.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.AUXILIARYhaben
VOCABULARY.DETAILS.SEPARABLEVOCABULARY.DETAILS.NO
VOCABULARY.DETAILS.REGULARVOCABULARY.DETAILS.YES
VOCABULARY.DETAILS.VERB_TYPEweak

VOCABULARY.DETAILS.PRINCIPAL_FORMS

Präsens (3. Sg.)er/sie/es klingelt
Präteritum (3. Sg.)er/sie/es klingelte
Perfekter/sie/es hat geklingelt

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👁️Wyobraź sobie dzwonek kołyszący się i wydający czysty dźwięk
👂brzmi jak „cling” + „eln” — pomyśl o małym dzwonku z dźwiękiem „cling”

VOCABULARY.DETAILS.NOTES

Zwykle nieprzechodni: przedmioty lub zegary „klingeln” (wydają dźwięk dzwonka). Aby zadzwonić dzwonkiem przez naciśnięcie, niemiecki używa „klingeln” dla samego dzwonka albo „die Klingel drücken” dla naciśnięcia dzwonka. | Czasownik nieprzechodni; formy bierne nie mają zastosowania.

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS

ichklingele
duklingelst
er/sie/esklingelt
wirklingeln
ihrklingelt
sie/Sieklingeln
ichklingele
duklingelest
er/sie/esklingele
wirklingeln
ihrklingelt
sie/Sieklingeln
ichwürde klingeln
duwürdest klingeln
er/sie/eswürde klingeln
wirwürden klingeln
ihrwürdet klingeln
sie/Siewürden klingeln
duklingel!
ihrklingelt!
Sieklingeln!