verb
vermoeden, veronderstellen, verdenken
B1
vermuten betekent ‘vermoeden’, ‘aannemen’ of ‘veronderstellen’. Je gebruikt het wanneer je op basis van aanwijzingen of intuïtie een inschatting maakt. Het is een regelmatig, niet-reflexief werkwoord en vormt het perfect met haben: hat vermutet.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Sie vermutete das Schlimmste.
Ze vermoedde het ergste.
Ich vermute, dass er kommt.
Ik vermoed dat hij komt.
Ich habe es schon vermutet.
Dat vermoedde ik al.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Stel je iemand voor die een wenkbrauw optrekt en een gok fluistert.
Klinkt als 'ver-mute-in' — stel je voor dat iemand een aanname mompelt.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Vermuten is een regelmatig zwak werkwoord en wordt vaak gebruikt met een dass-zin of in indirecte rede. Om een gok uit te drukken gebruiken moedertaalsprekers ook 'ich glaube' of modale constructies.