vergeblich

adjective
tevergeefs, zinloos, vruchteloos
B1

vergeblich is een bijvoeglijk naamwoord en bijwoord en betekent „tevergeefs”, „vergeefs” of „zonder succes”. Het kan een zelfstandig naamwoord beschrijven: ein vergeblicher Versuch. Ook adverbiaal: Es war vergeblich. Regelmatige vormen, zonder vaste prepositie.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Die Bemühungen waren vergeblich, obwohl das Team bis spät gearbeitet hatte.
De inspanningen waren vergeefs, hoewel het team tot laat had gewerkt.
Jede Rettungsaktion war vergeblich.
Elke reddingspoging was vergeefs.
Er versuchte vergeblich, das Problem zu lösen.
Hij probeerde tevergeefs het probleem op te lossen.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.GRADABLEVOCABULARY.DETAILS.YES
VOCABULARY.DETAILS.COMPARATIVEvergeblicher
VOCABULARY.DETAILS.SUPERLATIVEam vergeblichsten
VOCABULARY.DETAILS.PARTICIPLEVOCABULARY.DETAILS.NO

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👁️Stel je iemand voor die zijn hoofd schudt terwijl hij een plant water geeft die niet groeit — de moeite is „vergeblich”.
👂klinkt een beetje als „verb” + „ghlich” — denk: „een poging (een werkwoord) bleef niet hangen”.

VOCABULARY.DETAILS.NOTES

Gebruikt wanneer een inspanning of handeling geen resultaat oplevert. Kan pogingen, hoop of waarschuwingen beschrijven (bijv. „Es ist vergeblich, ...”).

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS