Urkunde

noun
certificaat, akte, officieel document
B1

Urkunde betekent een officieel document, certificaat of akte, vaak met juridische waarde. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: die Urkunde, meervoud die Urkunden. Je gebruikt het in administratieve, notariële en archiefcontexten: eine Urkunde ausstellen, vorlegen.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Ich habe eine Urkunde bekommen.
Ik heb een certificaat gekregen.
Er hat die Urkunde bekommen.
Hij heeft het certificaat gekregen.
Die Gemeinde übergab die Urkunde an die Gewinnerin, nachdem ihr Name offiziell bestätigt wurde.
De gemeente overhandigde het certificaat aan de winnares nadat haar naam officieel was bevestigd.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.PLURALUrkunden

VOCABULARY.DETAILS.DECLENSION

VOCABULARY.DETAILS.CASEVOCABULARY.DETAILS.SINGULARVOCABULARY.DETAILS.PLURAL
nominativedie Urkundedie Urkunden
genitiveder Urkundeder Urkunden
dativeder Urkundeden Urkunden
accusativedie Urkundedie Urkunden

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👁️Stel je een officieel papier met een zegel voor en de woorden 'Your Certificate' — dat is een 'Urkunde'.
👂Klinkt een beetje als 'your-code' — denk aan 'jouw officieel papier' = certificaat.
⚧️die — stel je een vrouw voor die het certificaat overhandigt (die Frau überreicht die Urkunde) om het vrouwelijke lidwoord te onthouden.

VOCABULARY.DETAILS.NOTES

Verwijst meestal naar officiële documenten zoals certificaten, akten of charters. Meervoud 'Urkunden' voor meerdere certificaten of documenten.

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS