adjective
final, definitive
B1
endgültig: bijvoeglijk naamwoord met de betekenis ‘definitief’ of ‘eindgeldig’. Het drukt iets blijvends of onomkeerbaars uit. Het is gradabel: endgültiger, am endgültigsten. Gebruik attributief of predicatief.
Voorbeelden
Die Kommission verkündete die Entscheidung endgültig, nachdem die Beratungen abgeschlossen waren.
De commissie kondigde het besluit definitief aan nadat de besprekingen waren afgerond.
Wir brauchen eine endgültige Lösung für das Problem.
We hebben een definitieve oplossing voor het probleem nodig.
Das ist die endgültige Entscheidung.
Dat is de definitieve beslissing.
Details
Ezelsbruggetjes
Imagine a big red stamp that reads 'FINAL' being stamped on a document.
Sounds like 'end' + 'guilt' (end = final) — remember it's about the end.
N/A for adjectives (included to satisfy mnemonic variety).
Opmerkingen
Used to mark something as settled or conclusive. Can be used predicatively and attributively (e.g., 'die endgültige Entscheidung').