particle
za bardzo, żeby
A1
zu to bardzo częsta partykuła o dwóch głównych funkcjach: jako znacznik bezokolicznika (zu gehen, zu machen) oraz w znaczeniu „za bardzo / zbyt” (zu teuer = za drogi). To nie jest przyimek i nie rządzi przypadkiem. Zwykle jest nieakcentowana.
Przykłady
Als die Musik leiser wurde, begann die Gruppe zu sprechen, weil die Fragen wichtiger waren.
Kiedy muzyka ucichła, grupa zaczęła rozmawiać, ponieważ pytania były ważniejsze.
Das ist zu teuer.
To jest za drogie.
Er hat vergessen, zu kommen.
Zapomniał przyjść.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie małą strzałkę wskazującą „do” czegoś z etykietą „zu” — znacznik bezokolicznika.
Brzmi jak „zoo” — wyobraź sobie dodanie „too” w zoo: „zu” = „za bardzo”.
Notatki
«zu» jako partykuła może oznaczać bezokolicznik (zu kommen) albo działać jako wzmacniacz w znaczeniu „za bardzo” (zu teuer). Kontekst decyduje o funkcji.