noun
świadek (kobieta), świadkini
B1
Zeugin (rzecz. ż.) oznacza kobietę‑świadka, czyli osobę, która zeznaje lub coś widziała. Liczba mnoga: Zeuginnen. To żeńska forma od Zeuge z końcówką -in. Częste w języku prawnym, ale też w codziennych sytuacjach.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Als Zeugin erzählte sie, was sie gesehen hatte.
Jako świadek opowiedziała, co widziała.
Die Richterin wollte die Zeugin hören, weil deren Aussage neue Hinweise enthielt.
Sędzia chciała przesłuchać świadkinię, ponieważ jej zeznanie zawierało nowe wskazówki.
Die Zeugin wurde ins Kreuzverhör genommen.
Świadek został poddany przesłuchaniu krzyżowemu.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie kobietę stojącą w sądzie z etykietą «Zeugin».
Brzmi jak «zoy-gin» — wyobraź sobie kobietę o imieniu Gin składającą zeznania.
Die Zeugin — kojarz «die» z osobami żeńskimi (jak «die Frau»).
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Żeński odpowiednik «Zeuge». Liczba mnoga: «Zeuginnen». Używane w kontekście prawnym do oznaczenia kobiety-świadka.