noun
świadek, zeznający
B1
Zeuge (m.) oznacza „świadka”, najczęściej w kontekście prawnym lub urzędowym. To rzeczownik słaby: der Zeuge, des Zeugen, dem Zeugen, den Zeugen; liczba mnoga: die Zeugen. Często łączy się z czasownikami aussagen, laden, vernehmen, np. als Zeuge aussagen.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Der Zeuge hat den Unfall genau beobachtet.
Świadek dokładnie obserwował wypadek.
Der Zeuge musste vor Gericht aussagen.
Świadek musiał zeznawać w sądzie.
Der Zeuge sagte vor Gericht die Wahrheit.
Świadek powiedział prawdę w sądzie.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie mężczyznę stojącego w sądzie za małą tabliczką z napisem „Zeuge”.
Brzmi jak „zoy-guh” — wyobraź sobie „zoy” (zabawkę), która zamieniła się w mężczyznę zeznającego.
Der Zeuge — skojarz „der” z męską osobą (np. „der Mann”).
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Męski rzeczownik oznaczający świadka, zwykle mężczyznę. Rzeczownik słaby: w przypadkach zależnych przyjmuje -n/-en (des Zeugen, dem Zeugen).