noun
brzeg, wybrzeże, nabrzeże
B1
Ufer (rzecz. nijaki, lm. Ufer) oznacza „brzeg” lub „wybrzeże” — krawędź rzeki, jeziora albo morza. Dopełniacz lp.: des Ufers. Liczba mnoga ma taką samą formę jak liczba pojedyncza. Znaczenie doprecyzowuje kontekst.
Przykłady
Am Ufer des Sees sitzen viele Leute und picknicken.
Wiele osób siedzi nad brzegiem jeziora i urządza piknik.
Wir gehen am Ufer spazieren.
Idziemy na spacer wzdłuż brzegu.
Das Ufer ist nach dem Regen sehr matschig.
Brzeg jest bardzo błotnisty po deszczu.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie brzeg jeziora, przy którym ludzie siedzą wzdłuż Ufer.
Brzmi jak „uf-er” — wyobraź sobie, że z okrzykiem „uf” wchodzisz na brzeg.
Das Ufer — pamiętaj, że to rodzaj nijaki (das), często o brzegu rzeki lub jeziora.
Notatki
Oznacza krawędź zbiornika wodnego (brzeg rzeki, brzeg jeziora). Dopełniacz liczby pojedynczej zwykle dodaje -s: des Ufers.