verb
pić
A1
trinken znaczy „pić”. To mocny, nieregularny czasownik: Präsens trink-, Präteritum trank, Partizip II getrunken. W czasie Perfekt łączy się z haben. Nie jest zwrotny ani rozdzielnie złożony. Bardzo częsty w codziennym języku, także w kontekście alkoholu.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Er trank ein Glas Wein.
Wypił kieliszek wina.
Hast du mit Daniel Kaffee getrunken?
Czy piłeś kawę z Danielem?
Ich trinke Wasser.
Piję wodę.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie osobę unoszącą szklankę, by pić — nazwij tę czynność „trinken”.
Pomyśl o angielskim „drink” — „trinken” jest bliskie „to drink”.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Czasownik mocny ze zmianą samogłoski w czasie przeszłym (trank) i nieregularnym imiesłowem (getrunken). Formalny tryb rozkazujący (Sie) nie jest podany w tabeli koniugacji, ponieważ zbiór danych wymaga, aby wartości odmiany nie zawierały zaimków osobowych; formalny rozkaz koniecznie zawiera „Sie”, więc ta konkretna forma została oznaczona jako „nie dotyczy” w metadanych.