noun
styl, sposób
B1
Stil (m., lm. Stile) oznacza „styl” albo „manierę/sposób”. To rzeczownik męski używany w odniesieniu do stylu artystycznego, językowego, modowego lub sposobu zachowania. Liczba mnoga: Stile. Dopełniacz lp.: des Stils. Częsty w analizie, krytyce i opisie estetycznym.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Der Autor änderte den Stil, weil der Verlag eine jüngere Zielgruppe ansprach.
Autor zmienił styl, ponieważ wydawca kierował ofertę do młodszej grupy odbiorców.
Der Stil, wie sie schreibt, ist sehr direkt.
Sposób, w jaki pisze, jest bardzo bezpośredni.
Ihr Kleidungsstil ist sehr elegant.
Jej styl ubierania się jest bardzo elegancki.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie krawca (brzmi jak „Stil”), który ubiera kogoś w charakterystyczne ubrania — to jest jego styl.
Brzmi jak angielskie „still” bez drugiego „l” — pomyśl o „style”.
Zapamiętaj „der Stil” — wyobraź sobie męskiego krawca (der), który określa styl.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Używane dla stylu estetycznego, literackiego, a także ogólnego sposobu; liczba mnoga: „Stile” lub czasem „Stilrichtungen” dla stylów/ruchów.