verb
zatrzymać się, stać nieruchomo
B1
stehenbleiben znaczy „zatrzymać się” albo „stać nieruchomo”. To mocny czasownik rozdzielnie złożony (stehen + bleiben). Perfekt tworzy z sein: bin stehen geblieben. Präteritum: blieb. Imperativ: Bleib stehen!
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Er blieb plötzlich stehen.
Nagle się zatrzymał.
Bitte stehen Sie auf der Markierung und bleiben Sie stehen.
Proszę stanąć na oznaczeniu i pozostać w miejscu.
Ich bleibe stehen.
Zatrzymuję się.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie kogoś, kto idzie, a potem zastyga w miejscu — „stoi nieruchomo” (bleiben still).
Pomyśl o „stay-en-bly-ben” — „stay” (zostać) + „bleiben” (pozostać).
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Złożenie z «stehen» + «bleiben». W zdaniach głównych zwykle używane jako «bleibt stehen» (drugi czasownik jest odmieniany, a «stehen» stoi na końcu). W czasach złożonych używa «sein». Czasownik nieprzechodni; formy bierne nie mają zastosowania, ponieważ czasownik opisuje nieprzechodnią zmianę/stan i zwykle nie ma pacjensa dla prawdziwego strony biernej.