noun
sens, znaczenie, cel, rozumienie
B1
Sinn (m.) oznacza „sens”, „znaczenie”, ale też „cel” lub „pożytek”. Liczba mnoga: Sinne; dopełniacz lp.: des Sinnes. Częste połączenia: Sinn für + biernik, Sinn machen, Sinn geben. To bardzo użyteczne słowo w mowie codziennej i formalnej.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Die Politiker diskutierten die Reform, obwohl viele Bürger den Sinn der Änderungen nicht erkannten.
Politycy dyskutowali o reformie, chociaż wielu obywateli nie dostrzegało sensu zmian.
Was ist der Sinn des Lebens?
Jaki jest sens życia?
Das macht keinen Sinn.
To nie ma sensu.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie żarówkę (pomysł/sens) nad głową mężczyzny (der), aby zapamiętać „der Sinn”.
DER Sinn — wyobraź sobie mężczyznę (der), który kiwa głową, bo rozumie sens; to pomaga zapamiętać, że rzeczownik jest rodzaju męskiego.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Sinn to pospolity rzeczownik oznaczający w zależności od kontekstu sens, znaczenie, cel lub zrozumienie. W rodzajnikach przyjmuje mocny wzorzec deklinacji męskiej.