adjective
bezsensowny, pozbawiony sensu, absurdalny
B1
sinnlos znaczy „bezsensowny”, „bezużyteczny”, „absurdalny”. To przymiotnik stopniowalny: sinnloser, am sinnlosesten. Antonim: sinnvoll. Używa się go przydawkowo i orzecznikowo, np. Es ist sinnlos, etwas zu tun. Często wyraża daremność działania.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Die Demonstranten handelten sinnlos, obwohl einige Redner sie zur Ruhe mahnten.
Demonstranci działali bez sensu, chociaż niektórzy mówcy wzywali ich do uspokojenia się.
Die Diskussion war lange und am Ende völlig sinnlos.
Dyskusja była długa i ostatecznie całkowicie bezsensowna.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
znak drogowy z znakiem zapytania i przekreśloną żarówką, pokazujący „brak sensu”
pomyśl o „sin-less” — bez sensu
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Często używane do krytykowania działań lub argumentów, którym brakuje celu. Można je wzmacniać przysłówkami (völlig sinnlos, całkowicie bezsensowny).