parallel

adjective
równoległy
B1

parallel to przymiotnik znaczący „równoległy” — leżący obok siebie w tej samej odległości, a także „analogiczny” lub „równoczesny”. Stopniuje się: paralleler, am parallelsten. Używany przydawkowo i orzecznikowo. Antonim: kreuzend.

Przykłady

Die beiden Straßen verliefen parallel, obwohl der ursprüngliche Plan anders aussah.
Obie ulice biegły równolegle, choć pierwotny plan wyglądał inaczej.
Die beiden Straßen verlaufen parallel zueinander.
Te dwie ulice biegną równolegle do siebie.

Szczegóły

StopniowalnyTak
Stopień wyższyparalleler
Stopień najwyższyam parallelsten
ImiesłówNie