verb
kłaść, położyć, stawiać
A1
legen oznacza „kłaść, położyć, układać”. To czasownik przechodni, zwykle z dopełnieniem w bierniku. Jest słaby i regularny: Partizip II gelegt, czasownik posiłkowy haben. Używa się go przy położeniu poziomym, w przeciwieństwie do stellen.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Der Gärtner legte neue Pflanzen in den Boden, als der Frost vorbei war.
Ogrodnik posadził nowe rośliny w ziemi, gdy minął mróz.
Ich lege das Buch auf den Tisch.
Kładę książkę na stół.
Er legte den Stift auf den Tisch.
Położył długopis na stole.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie, że kładziesz „nogę” na stole, żeby ją położyć.
Brzmi jak „leg in” — połóż coś na nodze (położyć).
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Czasownik przechodni (wymaga dopełnienia bliższego). W czasach złożonych używa «haben»; regularna słaba odmiana.