verb
wykluczać, wykluczyć, usuwać
B1
ausschließen to czasownik mocny, rozdzielny (aus|schließen), znaczący „wykluczać”, „usuwać”, „wyrzucać” albo „wykluczać jako możliwość”. W Präsens: er schließt aus, Präteritum: schloss, Partizip II: ausgeschlossen. Perfekt z haben. Nie jest zwrotny.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Man darf ein technisches Versagen nicht vollständig ausschließen.
Nie można całkowicie wykluczyć awarii technicznej.
Er schloss die Möglichkeit nicht aus.
Nie wykluczył takiej możliwości.
Der Club hat ihn wegen Betrugs ausgeschlossen.
Klub wykluczył go za oszustwo.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie zamykanie koła od zewnątrz, żeby kogoś zostawić na zewnątrz — został „ausgeschlossen”.
pomyśl o angielskim „out + close” — „ausschließen” = „close out” → wykluczać
N/A
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
ausschließen jest czasownikiem rozdzielnie złożonym (aus-). Jest nieregularny (mocny) ze zmianą samogłoski tematu w czasie teraźniejszym (schließ- → schloss w Präteritum) i łączy się z czasownikiem posiłkowym haben.