noun
stijl, manier
B1
Stil (m., mv. Stile) betekent „stijl” of „manier”. Dit mannelijke zelfstandig naamwoord verwijst naar artistieke, literaire, modieuze of algemene manier van doen. Meervoud: Stile. Genitief enkelvoud: des Stils. Veel gebruikt in analyse, kritiek en esthetische beschrijvingen.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Der Autor änderte den Stil, weil der Verlag eine jüngere Zielgruppe ansprach.
De auteur veranderde de stijl omdat de uitgever zich op een jonger publiek richtte.
Der Stil, wie sie schreibt, ist sehr direkt.
De manier waarop ze schrijft is heel direct.
Ihr Kleidungsstil ist sehr elegant.
Haar kledingstijl is erg elegant.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Stel je een kleermaker voor (klinkt als „Stil”) die iemand in opvallende kleren steekt — dat is hun stijl.
Klinkt als „still” zonder de tweede „l” — denk aan „style”.
Onthoud „der Stil” — stel je een mannelijke kleermaker (der) voor die de stijl bepaalt.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Gebruikt voor esthetische stijl, literaire stijl en ook algemene manier; meervoud: „Stile” of soms „Stilrichtungen” voor stijlen/bewegingen.