Ding

noun
ding, voorwerp
A2

Ding (das Ding) betekent algemeen ‘ding’, ‘zaak’ of ‘voorwerp’. Het is een onzijdig zelfstandig naamwoord: das Ding; meervoud: die Dinge. Het kan iets concreets of abstracts aanduiden. Regelmatige verbuiging; datief meervoud: den Dingen. Heel vaak in spreektaal.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Das ist ein komisches Ding.
Dat is een vreemd ding.
Was ist dieses Ding auf dem Tisch?
Wat is dat ding op de tafel?
Das ist ein nützliches technisches Ding.
Dat is een handig technisch apparaat.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.PLURALDinge

VOCABULARY.DETAILS.DECLENSION

VOCABULARY.DETAILS.CASEVOCABULARY.DETAILS.SINGULARVOCABULARY.DETAILS.PLURAL
nominativedas Dingdie Dinge
genitivedes Dingsder Dinge
dativedem Dingden Dingen
accusativedas Dingdie Dinge

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👁️Stel je een algemeen voorwerp voor met het label ‘Ding’.
👂Klinkt als Engels ‘ding’ (bel) — een klein voorwerp dat aan een bel doet denken.
⚧️Das Ding — onzijdig: ‘das Ding’ (denk aan ‘das’ als ‘the thing’).

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS