noun
sertifika, belge, resmî evrak
B1
Urkunde, çoğu zaman hukuki değeri olan resmî belge, sertifika ya da yazılı evrak demektir. Dişil isimdir: die Urkunde, çoğulu die Urkunden. Resmî işlemler, noterlik ve arşiv bağlamında kullanılır: eine Urkunde ausstellen, vorlegen.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Ich habe eine Urkunde bekommen.
Bir sertifika aldım.
Er hat die Urkunde bekommen.
Sertifikayı aldı.
Die Gemeinde übergab die Urkunde an die Gewinnerin, nachdem ihr Name offiziell bestätigt wurde.
Topluluk, adı resmen doğrulandıktan sonra sertifikayı kazanana verdi.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Mühürlü resmî bir kâğıt ve üzerinde 'Your Certificate' yazdığını hayal edin — bu bir 'Urkunde'.
Biraz 'your-code' gibi duyuluyor — 'senin resmî kâğıdın' = sertifika diye düşünün.
die — dişil artikeli hatırlamak için bir kadının sertifikayı verdiğini hayal edin (die Frau überreicht die Urkunde).
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Genellikle sertifikalar, senetler veya beratlar gibi resmî belgelere atıfta bulunur. Birden fazla sertifika veya belge için çoğul 'Urkunden'.