zuhören

verb
słuchać
A2

zuhören to czasownik rozdzielnie złożony znaczący „słuchać uważnie”, „przysłuchiwać się”. Łączy się z celownikiem: jemandem zuhören. W Perfekt: zugehört, z haben. Tryb rozkazujący: hör zu! Bardzo przydatny przy mówieniu o uwadze i słuchaniu.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Bitte hör mir zu, ich erkläre es dir noch einmal.
Posłuchaj mnie proszę, wyjaśnię ci to jeszcze raz.
Er hörte aufmerksam zu.
Słuchał uważnie.
Ich habe dir gut zugehört.
Słuchałem cię uważnie.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.AUXILIARYhaben
VOCABULARY.DETAILS.SEPARABLEVOCABULARY.DETAILS.YES
VOCABULARY.DETAILS.REGULARVOCABULARY.DETAILS.YES
VOCABULARY.DETAILS.VERB_TYPEweak

VOCABULARY.DETAILS.PRINCIPAL_FORMS

Präsens (3. Sg.)er/sie/es hört zu
Präteritum (3. Sg.)er/sie/es hörte zu
Perfekter/sie/es hat zugehört

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👁️Wyobraź sobie kogoś, kto przykłada dłoń do ucha, żeby aktywnie słuchać.
👂zuhoeren ~ „to hear to” (pomyśl o „hear to” = słuchać).
⚧️nie dotyczy

VOCABULARY.DETAILS.NOTES

Czasownik nieprzechodni; formy strony biernej nie mają zastosowania. W tabeli odmiany pominięto zaimki osobowe (i zwrotne) — pokazano tylko formy czasownika / czasowników posiłkowych.

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS

ichhöre zu
duhörst zu
er/sie/eshört zu
wirhören zu
ihrhört zu
sie/Siehören zu
ichhöre zu
duhörest zu
er/sie/eshöre zu
wirhören zu
ihrhöret zu
sie/Siehören zu
ichhörte zu
duhörtest zu
er/sie/eshörte zu
wirhörten zu
ihrhörtet zu
sie/Siehörten zu
duhör zu
ihrhört zu
Siehören zu