Wind

noun
wiatr
A1

Wind (m.) oznacza „wiatr”. Dopełniacz lp.: des Windes. Liczba mnoga: die Winde, ale w znaczeniu ogólnym często używa się go jak rzeczownika niepoliczalnego. To rzeczownik męski, odmieniany regularnie. Bardzo częsty w opisie pogody i w codziennym języku.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Der Wind weht heute sehr stark.
Dziś wiatr wieje bardzo mocno.
Wegen des starken Windes verschob der Hafen die Abfahrt, sodass die Schiffe später ausliefen.
Z powodu silnego wiatru port przełożył wypłynięcie, więc statki wypłynęły później.
Der Wind weht stark.
Wiatr wieje mocno.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.PLURALWinde

VOCABULARY.DETAILS.DECLENSION

VOCABULARY.DETAILS.CASEVOCABULARY.DETAILS.SINGULARVOCABULARY.DETAILS.PLURAL
nominativeder Winddie Winde
genitivedes Windesder Winde
dativedem Windden Winden
accusativeden Winddie Winde

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👂brzmi jak angielskie «wind» — to samo słowo, wyobraź sobie podmuchy
⚧️der Wind — wiele jednosylabowych rzeczowników pogodowych jest rodzaju męskiego

VOCABULARY.DETAILS.NOTES

Powszechny rzeczownik rodzaju męskiego. Liczba mnoga «Winde» przy mówieniu o różnych rodzajach lub przypadkach wiatru.

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS