verb
płakać, szlochać
A2
weinen znaczy „płakać”. To regularny, słaby czasownik, nierozdzielny, z haben w czasie Perfekt: ich habe geweint. Może oznaczać płacz dosłowny albo przenośny smutek. Imiesłów przeszły: geweint; imiesłów teraźniejszy: weinend.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Er weinte vor Freude.
Płakał ze szczęścia.
Das Kind weinte, obwohl die Mutter ihm die Geschichte noch einmal vorgelesen hatte.
Dziecko płakało, chociaż matka przeczytała mu jeszcze raz tę historię.
Sie hat die ganze Nacht geweint.
Płakała całą noc.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie łzy układające się w litery „wein” na twarzy.
brzmi jak „wine-in” — wyobraź sobie kogoś, kto „winuje” (narzeka) i płacze.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Regularny słaby czasownik. Nierozdzielny? Nie — nie jest zwrotny. Imiesłów czasu przeszłego tworzy się z „haben”. Osobowe formy strony biernej nie są odpowiednie dla tego czasownika nieprzechodniego; możliwa jest strona bierna bezosobowa (Es wird geweint). Paradigmaty strony biernej osobowej zostały usunięte, aby nie wprowadzać uczących się w błąd. | Czasownik nieprzechodni; osobowe formy strony biernej nie mają zastosowania.