noun
substancja uzależniająca, narkotyk, środek odurzający
B1
Suchtmittel to rzeczownik nijaki oznaczający środek uzależniający, narkotyk lub substancję odurzającą. Często używa się go zbiorczo. Liczba mnoga jest taka sama: die Suchtmittel. Dopełniacz lp.: des Suchtmittels. Słowo typowe dla języka medycznego i urzędowego.
Przykłady
Alkohol und Nikotin sind legale Suchtmittel.
Alkohol i nikotyna to legalne substancje uzależniające.
Das Krankenhaus hat Richtlinien zum Umgang mit betäubenden Suchtmitteln.
Szpital ma wytyczne dotyczące postępowania ze środkami odurzającymi.
Die Polizei beschlagnahmte eine große Menge illegaler Suchtmittel.
Policja skonfiskowała dużą ilość nielegalnych środków odurzających.
Szczegóły
Mnemotechniki
butelka leku z etykietą ostrzegawczą „Suchtmittel” i znakiem zakazu
brzmi jak „sookt-mittel” — pomyśl o „mittel” (substancja), która powoduje „Sucht”
das — wyobraź sobie pudełko z napisem „DAS”, w którym znajduje się substancja
Notatki
Formalny/techniczny termin na substancje mogące powodować uzależnienie; kontekst często medyczny, prawny lub farmaceutyczny.