adjective
niemy, cichy
B1
stumm to przymiotnik znaczący „niemy” albo „cichy, bezgłośny”. Może opisywać osobę, która nie mówi, lub coś pozbawionego dźwięku. Stopniowanie jest regularne: stummer, am stummsten. Używa się go przydawkowo i orzecznikowo; częste połączenie: stumm bleiben.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Das Mikrofon ist stumm geschaltet.
Mikrofon jest wyciszony.
Das Telefon blieb stumm, obwohl viele Nachrichten erwartet wurden.
Telefon milczał, chociaż oczekiwano wielu wiadomości.
Im Kino muss man während des Films stumm sein.
W kinie podczas filmu trzeba zachować ciszę.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie osobę z małym przyciskiem „mute” przyklejonym do ust.
Brzmi jak „stum” — pomyśl o „niemym” i „cichym pokoju”.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
stumm często oznacza «niezdolny do mówienia» albo «wyłączony (dźwięk)». Różni się od still (spokojny) — stumm skupia się na braku dźwięku lub mowy, podczas gdy still podkreśla niski poziom hałasu.