noun
kamień, skała
B1
Stein to rzeczownik męski oznaczający „kamień”, a czasem także „skałę” — zależnie od kontekstu. Liczba mnoga: die Steine. Dopełniacz lp.: des Steins. Słowo bardzo częste, używane w życiu codziennym, budownictwie i w złożeniach, np. Edelstein. Występuje też w wielu wyrażeniach idiomatycznych.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Der Wanderer stolperte über einen Stein, obwohl die Markierung deutlich war, und verletzte sich am Knöchel.
Wędrowiec potknął się o kamień, choć oznakowanie było wyraźne, i skręcił kostkę.
Der Stein ist schwer.
Kamień jest ciężki.
Am Strand sammelte sie bunte Steine.
Na plaży zbierała kolorowe kamienie.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie pojedynczy szary kamień na ścieżce, który przeskakujesz.
brzmi jak „stine” (rymuje się z „line”).
Der = rodzaj męski. Wyobraź sobie mężczyznę trzymającego kamień: „der Stein”.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Liczba mnoga to Steine. Częste złożenia to m.in. «Edelstein» (kamień szlachetny) i «Steinbruch» (kamieniołom). Zdrobniała forma to «Steinchen».