adjective
ostry, spiczasty
B1
spitz znaczy „ostry”, „spiczasty” lub „zaostrzony”. Opisuje przedmioty, kształty, a czasem także ton głosu. To przymiotnik stopniowalny: spitzer, am spitzesten. Antonim: stumpf. Odmienia się jak zwykły przymiotnik. Może też mieć znaczenie przenośne, np. spitze Bemerkung.
Przykłady
Vorsicht, das Messer ist sehr spitz.
Uwaga, nóż jest bardzo ostry.
Obwohl die Messer sehr spitz waren, legte der Koch sie sorgfältig weg, damit sich niemand verletzte.
Chociaż noże były bardzo ostre, kucharz starannie je odłożył, żeby nikt się nie zranił.
Die Schuhe sind vorne spitz und sehen elegant aus.
Buty są spiczaste z przodu i wyglądają elegancko.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie czubek igły albo stożka — bardzo spitz (ostry).
Spitz brzmi jak „spit” → wyobraź sobie coś cienkiego i ostrego.
Notatki
Używane zarówno dosłownie (np. o ostrym przedmiocie), jak i w znaczeniu przenośnym (np. „spitze Bemerkung” = złośliwa uwaga). Odmienia się według zwykłych końcówek przymiotnikowych.